Urządzenie służyło mu

dobrze, lecz teraz miał inne problemy. Nie miał czasu na zabawki. ROZDZIAŁ 64 Dwadzieścia pięć kilometrów dalej Kit Fisto przycupnął w cieniu bielonych, gładkich ścian stacji głębinowej. Czekał. Promienie detekcyjne omiatały obszar co dwadzieścia sekund - niewidzialne, niewykrywalne dla nikogo bez specjalistycznego sprzętu lub głębokiej wrażliwości na Moc. Przeprowadził ich przez energetyczny labirynt z poziomu na poziom, dopóki nie znaleźli się w cieniu ścian stacji. - Teraz was zostawię. Jeśli zdołacie odciąć zasilanie, spróbujcie się dostać do środka. - A ty? - zapytał Thak Val Zsing. - Będę tam na was czekał - odparł Kit i zajrzał do płaskodennego, durabetonowego koryta rzeki za murami. Bez jednego słowa skoczył i zsunął się po szorstkiej, ukośnej płaszczyźnie w kierunku dna.

Menu

• Główna
• Newralgicznym ośrodkiem była
• Obi-Wan miał jednak
• Na obiekty ataku
• Kit przyjrzał się
• Mieli dziesiątki gatunków
• - Coś powiem
• Na rynek prowadziło
• Glymphid odwrócił się
• - To elektrownia.
• Ta myśl otrzeźwiła
• Do tej pory
• Ofiara miała na
• Ale nadzieja jest
• Czy ZJ włączy
• Może by go
• Włosy na głowie
• Kikuty odciętych ramion
• Jedi nie wiedział,
• Urządzenie służyło mu
• Był w stanie
• Miecz świetlny Kita
• Nie miał punktu
• Spojrzał na chronometr
• Każda kropla wody
• Wsunął się do
• Jeszcze więcej zamieszania,
• Strażnicy wrzeszczeli i
• Takiej jatki właśnie
• Trzy żołądki G'Mai
• Na razie wyprostowała
• Mapa strony