Ofiara miała na

sobie mundur bez kaptura; Obi-Wan przebrał się, ale nie miał czym zasłonić twarzy. Mógł tylko mieć nadzieję, że nie od razu go rozpoznają w tłumie robotników. Liczył na to, że dzięki temu zginie mniej ludzi. Ich pierwotna misja poniosła klęskę. Może teraz sprawy nabiorą właściwego obrotu i tempa... Wszedł do nastawni i obrzucił ją szybkim spojrzeniem. Była mniejsza niż sądził. Wzdłuż ścian ciągnęły się rzędy komputerów sterujących. Były dość proste i mogło je obsługiwać najwyżej dwóch pracowników. Miał nadzieję, że robił to tylko jeden i że był nim mężczyzna leżący w sąsiednim pomieszczeniu. Nagle jego optymizm zgasł. Pośrodku pokoju przycupnęła złudnie piękna, złocista klepsydra robota typu ZJ. Obi-Wan jęknął. Każdy idiota mógł przewidzieć, że Cestus nie zaprzestanie produkcji robotów na własne potrzeby.

Menu

• Główna
• Newralgicznym ośrodkiem była
• Obi-Wan miał jednak
• Na obiekty ataku
• Kit przyjrzał się
• Mieli dziesiątki gatunków
• - Coś powiem
• Na rynek prowadziło
• Glymphid odwrócił się
• - To elektrownia.
• Ta myśl otrzeźwiła
• Do tej pory
• Ofiara miała na
• Ale nadzieja jest
• Czy ZJ włączy
• Może by go
• Włosy na głowie
• Kikuty odciętych ramion
• Jedi nie wiedział,
• Urządzenie służyło mu
• Był w stanie
• Miecz świetlny Kita
• Nie miał punktu
• Spojrzał na chronometr
• Każda kropla wody
• Wsunął się do
• Jeszcze więcej zamieszania,
• Strażnicy wrzeszczeli i
• Takiej jatki właśnie
• Trzy żołądki G'Mai
• Na razie wyprostowała
• Mapa strony